کد خبر:16327
پ
بلوچی بوان

بلوچی بوان بلوچی نبشتہ بکنت

کتاباں وانیت تو علم ءُ زانت در برئے ہر جاہ ءَ بہ بیت گڈاں تو تو وتارا تنہا ءُ ایوکی ئے سما ءَ نہ کنئے، تئی در برتگیں علم ہرچ جاہ ءَ تئی ہمبل انت.

هاتف سیستان و بلوچستان، بلوچاں گُشتگ کہ آدینک ءَ چارئے وتارا گندیت کتاب ءَ چاریت دنیا ءَ گندئے، تو کتاب ءَ ہر وھدءَ چاریت ترا کتاب ہمنکس نوک گندگ ءَ کئیت، اگاں تو تیوگیں دنیاءَ سفر کت نہ کنئے بلے ترا ہمے کتاب تیوگیں دنیاءِ کنڈ کنڈءَ پیشداریت، تو اگاں گون کتاباں دوست داریت کتاباں مہر کنیت کتاباں وانیت گڈاں کتاب ترا الم ترا تئی منزل ءَ سر کنت.


تو اگاں بزانئے کتاب ءَ بستارءَ
تیوگیں دنیا تئی ساہگ ءَ جالیت

 

مروچی ما چم ءِ وت گندگ ءَ انت کہ لس مہلوک چہ کتاباں چنچوں ترسگ ءَ انت، اے کتابانی تہا چے مان واجہ اے کتاب انت سلہ ءُ بارود نہ انت؟

بلے واجہ ءَ کئے سرپد کنت، آ ہمے لوٹ انت کہ تو چہ وتارا کتاباں دور بداریت، آ نہ لوٹ انت تو دگنیا ءِ آدگہ راج دپتر سرپد بہ بیت، آ ترا چہ کتاباں دور دارگ لوٹ انت.

 

کس نہ لوٹیت کہ تو یک انسان ئے بہ بیت پرچا کہ بے وانندگ دراہ مردم انت، وھدے کہ تو وانیت تئی چم پچ بنت گڈاں تو یک انسان ئے گُشگ بیت، تو گوں کتاباں دوستی کنئے گڈاں تو ہچبر ایوک ءُ تنہائی نہ ماریت، کتاباں وانیت تو علم ءُ زانت در برئے ہر جاہ ءَ بہ بیت گڈاں تو تو وتارا تنہا ءُ ایوکی ئے سما ءَ نہ کنئے، تئی در برتگیں علم ہرچ جاہ ءَ تئی ہمبل انت

دنیا ترا تیلانک دائیگا انت ترا چہ کتاب آں دور دارگ لوٹ انت، تنکہ تو وتی حیال ءُ لیکہان دنیا ءِ دیم ءَ درشان کت مہ کنئے، تو ہچ چیز ءِ شری ءُ گندگی ءَ سرپد مہ بیت، من ءَ ہمے گپ ءَ بژن بیت کہ نوجوان ہمے گپ ءَ درائینت انت کہ کتابانی نیادگران آں چہ مئے وس ءُ واک ءَ در انت، چماں چہ زورگ نہ بنت.

بلے ہمے نوجواں ہمروزءِ ہرچ چیز ءِ زورگ ءَ چک ءُ پد نہ بنت۔ کتاب ءِ زورگ ءَ ہزار رندءَ دل ءَ جیڑھ انت،  ہمے نوجوان آنی پچ ءُ پوشاک آں بگند ترا ہمے سما بیت، کہ اے نوجوان گزیر ءِ چُک انت.

بلے پہ کتاب ءِ زورگءَ تو ہمے نوجوان آں بگند تو وت حیراں بیت، یک کتاب ئے زورگ ءَ ہزار رندا دل ءَ جیڑگءَ لگ انت، تو اگاں کتاب ءَ زوریت کتاب تئی پشت پد ئے ھم کارا کئیت، کتاب ھراب نہ بیت کتاب ترا تاوان ندنت، بگندئے ترا پائدگ دنت.

پرچہ کہ ہمے ورنا ءَ کتاب ئے وانگ ئے سکیں دائیگ نہ بوتگ. آ انگت کتاب ءِ بستار ءَ سر پد نہ انت، من بس ہمے زانت کہ منی ہمبل ہمے کتاب انت،  ہمے کتاب منی عاقبت ءَ رژنا کنت، ہر ساھت ءُ ھر پاس چکاسءَ ہمے کتاب منی ہمبل انت منار ا ہرچ وھدءَ تچکین راہ ئے سکین ءَ دیئنت۔

انچو گش انت کہ دو چیز ئے زورگ ءَ چک ءُ پد مہ بو یکے دوا کہ ترا شفا دنت دومی کتاب.

کلیدواژه : بلوچی بوانکتاب
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلید مقابل را فعال کنید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.